چقدر از خوندن این خبر دلم گرفت! یک لحظه فکر کردم اگه فردا استادم منو صدا کنه و بگه شرمنده! به خاطر مشکلاتی که ما با مهاجرهای ایرانی داریم حق ادامه تحصیل توی این کشورو نداری چه حالی به آدم دست میده؟ تازه من که نه اینجا بزرگ شدم و نه اینجا مدرسه رفتم … حالا تصورشو بکن کسی که تو این کشور بدنیا آمده و مسلما خودش هیچ نقشی در انتخاب زادگاهش یا جایی که باید مدرسه بره و بعدا دانشگاه بره نداشته… چه احساسی خواهد داشت !
برای من هیچکدوم از دلایل وضع این قانون قانع کننده نیست.مثلا مشکل دولت با برگردوندن مهاجرهای غیر قانونی:
برای این مشکل باید راه حل اساسی پیدا کرد.ه مگه چند درصد خانواده های مهاجر به ادامه تحصیل بچه هاشون اهمیت می دن که حالا بخواهند به این دلیل سریع جمع کنند و برند؟ یعنی واقعا با حذف یک عده از رقابت فقط به خاطرمحل تولد پدر! تمام مشکلات کمبود ظرفیت ما تو دانشگاه ها حل میشه؟
همه میدونند که عبور از کنکور در ایران کار ساده ای نیست واونایی که با اون امکانات معمولا کم از یک خانواده مهاجر به دانشگاه راه پیدا می کنند مسلما آدمها ی با استعدادی هستند و در آینده حتما موفق! پس میشه به قضیه جور دیگه نگاه کرد! اینجور که این اندک دانشجوهای خارجی به هر حال در آینده به نحوی با ایران سر وکار خواهند داشت. یا آدمهای موفقی برای ایران میشند یا به عنوان یه آدم موفق با یه تبلیغ خوب از ایران بعنوان کشوری که بهشون فرصت پیشرفت داده از ایران خارج میشند.
پی نوشت: هنوزم یه چیزی ته دلم میگه این محدودیت رو بر می دارند. واقعا باور کردنش سخته!
دسامبر 14, 2008 در t 9:27 ق.ظ |
به جای اینکه از میان همین اتباع خارجی 4 تا دوست برای ایران پیدا کنند،
بیشتر بیگانه و آشنا را با میهن ما دشمن میکنند!؟